باران که می بارد تو می آیی                باران گل، باران نیلوفر                    
    باران مهر و ماه و آئینه                       باران شعر و شبنم و شبدر      

باران که می بارد تو در راهی                  از دشت شب تا باغ بیداری
از عطر عشق و آشتی لبریز                  با ابر و آب و آسمان جاری


غم می گریزد، غصه می سوزد             شب می گدازد، سایه می میرد

تا عطرِ آهنگ تو می رقصد                    تا شعر باران تو می گیرد

از لحظه های تشنه ی بیدار                  تا روزهای بی تو بارانی
غم می کشد ما را و می بینی             دل می کشد ما را تو می دانی